Nad czym pracujemy??

Dyskusje na temat przemysłu obronnego. Nowości producentów, modernizacje, badania rozwojowe i inne.

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez gryf001 » 4 mar 2017, o 10:57

W dzisiejszej Naszej Armii premiera: pokazano radar Warta.
https://vod.tvp.pl/22743599/12122015

Jest tez wzmianka o BMSie.

Pozdrawiam. Gryf.
gryf001
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 1509
Dołączył(a): 24 wrz 2006, o 14:42

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez lukaszm395 » 18 mar 2017, o 20:26

Czy ten radar nada się do NDR?
lukaszm395
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 61
Dołączył(a): 25 mar 2014, o 20:53

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez yeti951 » 19 mar 2017, o 09:22

Jeśli będą strzelać do samolotów to tak. :)
yeti951
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 1079
Dołączył(a): 29 kwi 2014, o 09:40

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez misiekuba » 5 gru 2017, o 11:04

Witajcie!

Poniżej przytaczam, nie najnowszy już, bo z połowy kwietnia tego roku, ale nadal bardzo ciekawy, artykuł pod tytułem: "Problemy z realizacją prac rozwojowych", opublikowany pierwotnie na stronie http://www.dziennikzbrojny.pl Dość dokładnie opisuje on stan postępów nad pracami rozwojowymi poszczególnych elementów systemu Narew, a także nad pewnymi elementami systemu Wisła.

"Problemy z realizacją prac rozwojowych"

Podczas posiedzenia sejmowej Komisji Obrony Narodowej w dniu 8 lutego 2017 roku przedstawiona została informacja Ministra ON na temat realizowanych programów badań naukowych na rzecz obronności państwa. Niestety, podczas spotkania nie zaprezentowano danych dotyczących postępu rzeczowego i finansowego obecnie wykonywanych prac rozwojowych, a mają one kluczowe znaczenie z punktu widzenia rozwoju polskiej armii i osiągnięcia celów Planu Modernizacji Technicznej Sił Zbrojnych RP (PMT). Informacje na ten temat poznaliśmy dopiero dzięki odpowiedzi udzielonej przez sekretarza stanu w MON Bartosza Kownackiego na interpelację złożoną przez posła Tomasza Siemoniaka. Okazuje się, że żaden z projektów których dotyczyło zapytanie nie jest realizowanych zgodnie z początkowym harmonogramem, a w przypadku niektórych projektów opóźnienie liczone jest już w latach.

Poniżej omówiono kolejno wszystkie projekty których dotyczyła w/w interpelacja poselska.

Prototyp radaru P-18PL wstępnego wskazywania celów pracującego w paśmie metrowym, ze skanowaniem fazowym w dwóch płaszczyznach dla zestawów rakietowych obrony powietrznej

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

„Projekt został zgłoszony przez Ministra Obrony Narodowej do realizacji w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (NCBR) w dniu 9 maja 2012 r. [konkurs 3/2012 – red.] pomimo braku podstaw formalnych tj. Wstępnych Założeń Taktyczno-Technicznych (WZTT). Zgodnie z wnioskiem MON, Dyrektor NCBR zawarł umowę na realizację projektu w dniu 19 grudnia 2012 roku. Aktualnie realizowany jest I etapu projektu, w ramach którego opracowywany jest projekt techniczny. Zgodnie z obowiązującym aneksem nr 3 zakończenie projektu zaplanowano na dzień 18 czerwca 2018 r. (termin pierwotny – 18 grudnia 2016 r.). Powstałe od czerwca 2013 r. opóźnienia w realizacji projektu ocenia się aktualnie na ok. 18 miesięcy. Wynikają one z przeprowadzonego w okresie 21 listopada 2014 r. – 1 czerwca 2016 r. (18 miesięcy) – zgodnie z decyzją nr 59/MON* Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 lutego 2014 r. – przeglądu krytycznego projektu, w ramach którego przedstawiciele resortu obrony narodowej sformułowali rekomendacje mające na celu dostosowania go do potrzeb Sił Zbrojnych RP. Brak uzgodnień i zatwierdzenia w resorcie obrony narodowej dokumentów opracowanych przez wykonawcę projektu w tym Założeń Taktyczno-Technicznych oraz Programu Badań Wstępnych i Programu Badań Kwalifikacyjnych wynika z faktu braku WZTT w momencie uruchomienia projektu”.

*) Decyzja nr 59/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wytycznych dotyczących planowania i realizacji w resorcie obrony narodowej czynności nadzoru nad projektami dotyczącymi obronności i bezpieczeństwa państwa realizowanymi poza resortem obrony narodowej (Dz. Urz. MON, poz. 74).

Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 19 grudnia 2012 roku.
Wykonawca: PIT-RADWAR S.A. oraz Wojskowa Akademia Techniczna.
Początkowy termin zakończenia: 18 grudnia 2016 roku.
Aktualny termin zakończenia: 18 czerwca 2018 roku.
Opóźnienie: 18 miesięcy.
Początkowa wartość projektu: 42,7 mln PLN (w tym 36,7 mln PLN dofinansowania).
Wykonanie finansowe: 76%.
Założenia

Celem projektu jest opracowanie prototypu mobilnego radaru wstępnego wskazywania celów pracującego w paśmie metrowym, ze skanowaniem fazowym wiązki w dwóch płaszczyznach dla zestawów rakietowych Obrony Powietrznej, będącego wersją rozwojową aktualnie eksploatowanego radaru P-18.

Główne etapy (wg początkowych wymagań):

Etap I. Opracowanie założeń dla radaru wstępnego wskazywania celów (opracowanie: koncepcji operacyjnego wykorzystania radaru, założeń taktyczno technicznych (ZTT) do realizacji pracy rozwojowej, projektu koncepcyjnego, zakresu badań prototypu).
Etap II. Opracowanie prototypu (Określenie Założeń Projektowania, Opracowanie Projektu Wstępnego, Opracowanie Projektu Technicznego, wykonanie prototypu oraz jego dokumentacji technicznej).
Etap III. Przeprowadzenie badań kwalifikacyjnych prototypu (Badania Wstępne, Badania Kwalifikacyjne, Rewizja Dokumentacji Technicznej).
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt jest realizowany na rzecz Wymagań Operacyjnych (WO) „Przeciwlotniczy Zestaw Rakietowy (PZR) Bliskiego Zasięgu kr. Narew” oraz „Przeciwlotniczy Zestaw Rakietowy (PZR) Średniego Zasięgu kr. Wisła”.

„Zestawy Rakietowe Obrony Powietrznej (ZROP) pełnią szczególną rolę w systemie Obrony Powietrznej RP, lecz ich efektywność bojowa uzależniona jest od zdolności do przetrwania na współczesnym polu walki. Zastosowanie w ZROP radaru wstępnego wskazywania celów pracującego w paśmie metrowym ułatwia wykrywanie celów o zmniejszonej powierzchni skutecznej odbicia radiolokacyjnego oraz rakiet balistycznych, utrudnia zakłócania i zastosowanie pocisków przeciwradiolokacyjnych (brak zasobników i rakiet na to pasmo częstotliwości), a przede wszystkim pozwala zmniejszyć do minimum czas promieniowania radarów wielofunkcyjnych kierowania ogniem [PZR Narew i Wisła – red.] wydatnie zwiększając ich żywotność. Dlatego zakłada się wyposażenie każdego ZROP w taki radar”.

Prototyp systemu radiolokacji pasywnej na potrzeby zestawów rakietowych obrony przeciwlotniczej

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

„Projekt został zgłoszony przez Ministra Obrony Narodowej do realizacji w NCBR w dniu 9 maja 2012 r. [konkurs 3/2012 – red.] pomimo braku podstaw formalnych tj. Wstępnych Założeń Taktyczno-Technicznych. Zgodnie z wnioskiem MON, Dyrektor NCBR zawarł umowę na realizację projektu w dniu 18 grudnia 2012 r. Aktualnie realizowany jest projekt techniczny w tym wykonanie prototypu stacji PET/PCL oraz 3 stanowisk laboratoryjnych. Zgodnie z obowiązującym aneksem nr 3 zakończenie projektu zaplanowano na dzień 17 czerwca 2018 r. (termin pierwotny – 17 grudnia 2016 r.). Powstałe od września 2013 r. opóźnienia w realizacji projektu ocenia się aktualnie na ok. 18 miesięcy. Wynikają one z przeprowadzonego w okresie 21 listopada 2014 r. – 1 czerwca 2016 r. (18 miesięcy) – zgodnie z decyzją nr 59/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 lutego 2014 r. – przeglądu krytycznego projektu. W ramach ww. przeglądu przedstawiciele resortu Obrony Narodowej w celu dostosowania go do potrzeb Sił Zbrojnych RP sformułowali rekomendacje związane z rozszerzeniem jego zakresu o dodatkowe systemy wykrywania promieniowania radarowego ELINT (Electronic Intelligence), opancerzenie kabiny pojazdu, oprogramowanie i sprzęt do rejestracji sygnałów z odbiorników cyfrowych oraz dodatkowe źródła zasilania”.

Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 18 grudnia 2012 roku.
Wykonawca: PIT-RADWAR S.A. oraz Politechnika Warszawska i AM Technologies Polska Sp. z o.o. Sp.k.
Początkowy termin zakończenia: 17 grudnia 2016 roku.
Aktualny termin zakończenia: 17 czerwca 2018 roku.
Opóźnienie: 18 miesięcy.
Początkowa wartość projektu: 45 mln PLN (w tym 38,7 mln PLN dofinansowania).
Wykonanie finansowe: 86%.
PET-PCL-Fot.AM Technologies

Wizualizacja projektowanego systemu PCL/PET. Grafika AM Technologies Sp. z o.o. Sp.k.

Założenia

Celem projektu jest opracowanie systemu lokalizacji pasywnej bazującego na radarach pasywnych na potrzeby ZROP nowej generacji (kr. Narew, Wisła, Wisłoka) do poziomu umożliwiającego jego wdrożenie w SZ RP. System ma umożliwić lokalizację obiektów powietrznych z wykorzystaniem promieniowania elektromagnetycznego lokalnych emiterów – technologii PCL (Passive Coherent Location), jak też promieniowania generowanego przez obiekty powietrzne – czyli technologii PET (Passive Emitter Tracking) np. bezzałogowych statków powietrznych wykonanych z kompozytów, o małych sygnaturach radiolokacyjnej i termicznej.

Główne etapy (wg początkowych wymagań):

Etap I. Opracowanie założeń systemu lokalizacji pasywnej dla ZROP (opracowanie koncepcji operacyjnego wykorzystania systemu pasywnej radiolokacji, dokonanie analizy możliwości implementacji systemu lokacji pasywnej wspólnie z systemem łączności oraz instalacji systemu na wspólnym maszcie i w kontenerze radiolinii lub opcjonalnie w połączeniu ze stacją wczesnego wykrywania, opracowanie: analizy wymagań na system łączności i możliwości ich minimalizacji, założeń taktyczno technicznych (ZTT), projektu koncepcyjnego, zakresu badań prototypu).
Etap II. Opracowanie prototypu (Określenie Założeń Projektowania, Opracowanie Projektu Wstępnego, Opracowanie Projektu Technicznego, wykonanie prototypu oraz jego dokumentacji technicznej).
Etap III. Przeprowadzenie badań kwalifikacyjnych prototypu (Badania Wstępne, Badania Kwalifikacyjne, Rewizja Dokumentacji Technicznej).
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt jest realizowany na rzecz Wymagania Operacyjnego (WO) „Przeciwlotniczy i Przeciwrakietowy Zestaw Rakietowy Średniego Zasięgu kr. Wisła, Wisłoka i Narew”.

„Zestawy Rakietowe Obrony Powietrznej (ZROP) pełnią szczególną rolę w systemie Obrony Powietrznej RP, lecz ich efektywność bojowa uzależniona jest od zdolności do przetrwania na współczesnym polu walki. W istotny sposób żywotność ZROP jest w stanie podnieść system pasywnej radiolokacji. Dlatego zakłada się wyposażenie każdego ZROP w taki system”.

Prototyp radaru wielofunkcyjnego kierowania ogniem ze skanowaniem fazowym wiązki w dwóch płaszczyznach dla zestawu rakietowego obrony powietrznej krótkiego zasięgu (ZROP-KZ), kryptonim Narew

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

„Projekt został zgłoszony przez Ministra Obrony Narodowej do realizacji w NCBR w dniu 9 maja 2012 r. [konkurs 3/2012 – red.] pomimo braku podstaw formalnych tj. Wstępnych Założeń Taktyczno-Technicznych. Zgodnie z wnioskiem MON, Dyrektor NCBR zawarł umowę na realizację projektu w dniu 19 grudnia 2012 r. Aktualnie realizowany jest projekt techniczny. Zgodnie z obowiązującym aneksem nr 1 zakończenie projektu zaplanowano na dzień 18 grudnia 2018 r. (termin pierwotny – 18 grudnia 2017 r.). Powstałe od czerwca 2013 r. opóźnienia w realizacji projektu ocenia się aktualnie na ok. 8 miesięcy. Wynikają one z przeprowadzonego w okresie 21 listopada 2014 r. – 1 czerwca 2016 r. (18 miesięcy) – zgodnie z decyzją nr 59/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 lutego 2014 r. – przeglądu krytycznego projektu. Dodatkową przyczyną opóźnień są problemy techniczne, związane z integracją dużej liczby modułów nadawczych w ograniczonej przestrzeni anteny, chłodzeniem struktury promieniującej, niezawodnością modułów nadawczo-odbiorczych, wysokim masztem antenowym oraz niedoszacowaniem kosztów prac”.

Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 19 grudnia 2012 roku.
Wykonawca: PIT-RADWAR S.A.
Początkowy termin zakończenia: 18 grudnia 2017 roku.
Aktualny termin zakończenia: 18 grudnia 2018 roku.
Opóźnienie: 8 miesięcy.
Początkowa wartość projektu: 65 mln PLN (w tym 64,9 mln PLN dofinansowania).
Wykonanie finansowe: 48%.
Założenia

Celem projektu jest opracowanie prototypu radaru wielofunkcyjnego w paśmie C z anteną aktywną sterowaną fazowo w dwóch płaszczyznach (AESA).

Główne etapy (wg początkowych wymagań):

Etap I. Opracowanie założeń dla radaru wielofunkcyjnego (opracowanie: koncepcji operacyjnego wykorzystania radaru, założeń taktyczno technicznych (ZTT), projektu koncepcyjnego, zakresu badań prototypu).
Etap II. Opracowanie prototypu (Określenie Założeń Projektowania, Opracowanie Projektu Wstępnego, Opracowanie Projektu Technicznego, wykonanie prototypu oraz jego dokumentacji technicznej).
Etap III. Przeprowadzenie badań kwalifikacyjnych prototypu (Badania Wstępne, Badania Kwalifikacyjne, Rewizja Dokumentacji Technicznej).
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt jest realizowany na rzecz Wymagania Operacyjnego (WO) „Przeciwlotniczy Zestaw Rakietowy (PZR) Bliskiego Zasięgu kr. Narew”.

Opracowanie prototypu radaru wielofunkcyjnego kierowania ogniem ze skanowaniem fazowym wiązki w dwóch płaszczyznach dla zestawu rakietowego obrony powierznej średniego zasięgu (ZROP-SZ), kryptonim Wisła

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

„Projekt został zgłoszony przez Ministra Obrony Narodowej do realizacji w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (NCBR) w dniu 9 maja 2012 r. [konkurs 3/2012 – red.] pomimo braku podstaw formalnych tj. Wstępnych Założeń Taktyczno-Technicznych. Zgodnie z wnioskiem MON, Dyrektor NCBR zawarł umowę na realizację projektu w dniu 19 grudnia 2012 r. Termin zakończenia umowy zaplanowano na 18 grudnia 2020 r. Aktualnie trwa wykonanie I etapu, pn.: „Opracowanie projektu koncepcyjnego”, w ramach którego ma miejsce realizacja zadania pn.: „Opracowanie projektu wstępnego radaru oraz wykonanie i badania laboratoryjne modeli kluczowych zespołów”. W lutym 2017 r. Wykonawca przesłał do NCBR raport z zakończenia tego etapu oraz sprawozdanie merytoryczne wraz ze Studium Wykonalności. Aktualnie trwa ocena tych dokumentów przez Zespół Nadzorujący NCBR. Opóźnienie realizacji projektu ocenia się na ok. 24 miesiące. Wynika ono z podobnego do powyższych powodu, tj. w ramach trwającego w okresie 21 listopada 2014 r. – 1 czerwca 2016 r. przeglądu krytycznego przedstawiciele resortu Obrony Narodowej sformułowali rekomendacje dla dalszej realizacji projektu, które wymagają wdrożenia, celem dostosowania projektu do potrzeb Sił Zbrojnych RP. Aktualnie projekt nie jest realizowany zgodnie z harmonogramem, ze względu na zidentyfikowane na I etapie problemy związane z brakiem zdolności Wykonawcy projektu do produkcji seryjnej modułów nadawczo-odbiorczych (MNO). Ponadto, w związku z trwającymi w resorcie Obrony Narodowej pracami związanymi z pozyskaniem zestawów rakietowych kr. „Wisła” wykonawca przeniósł wysiłek na obszary związane z przetwarzaniem sygnałów i sterowanie radarem, które posiadają charakter bardziej uniwersalny i możliwy do wykorzystania w innych aplikacjach z anteną typu AESA. Biorąc powyższe pod uwagę analizowane jest możliwość ograniczenia zakresu projektu do demonstratora technologii”.

Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 19 grudnia 2012 roku.
Wykonawca: PIT-RADWAR S.A.
Początkowy termin zakończenia: 18 grudnia 2020 roku.
Teoretyczny aktualny termin zakończenia: 18 grudnia 2022 roku (wynikający z opóźnienia podanego przez MON).
Opóźnienie: 24 miesiące.
Początkowa wartość projektu: 155 mln PLN (w tym 155 mln PLN dofinansowania).
Wykonanie finansowe: 10%.
Założenia

Celem projektu jest opracowanie prototypu radaru wielofunkcyjnego w paśmie X lub C z anteną aktywną sterowaną fazowo w dwóch płaszczyznach (AESA).

Radar-Patriot-360-fot.TD

W sytuacji, kiedy planuje się zakup systemu Patriot i mających wejść w jego skład radarów wielofunkcyjnych kierowania ogniem z antenami AESA celowość samodzielnego opracowania tego typu stacji na potrzeby programu Wisła wydaje się wątpliwa. Fot. Tomasz Dmitruk/Dziennik Zbrojny.

Główne etapy (wg początkowych wymagań):

Etap I. Opracowanie założeń dla radaru wielofunkcyjnego (opracowanie: koncepcji operacyjnego wykorzystania radaru, opracowanie studium wykonalności (w tym określenie możliwości wykonania radaru w paśmie X oraz uwarunkowań ekonomicznych), założeń taktyczno technicznych (ZTT), projektu koncepcyjnego, zakresu badań prototypu).
Etap II. Opracowanie prototypu (Określenie Założeń Projektowania, Opracowanie Projektu Wstępnego, Opracowanie Projektu Technicznego, wykonanie prototypu oraz jego dokumentacji technicznej).
Etap III. Przeprowadzenie badań kwalifikacyjnych prototypu (Badania Wstępne, Badania Kwalifikacyjne, Rewizja Dokumentacji Technicznej).
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt jest realizowany na rzecz Wymagania Operacyjnego (WO) „Przeciwlotniczy Zestaw Rakietowy (PZR) Średniego Zasięgu kr. Wisła”.

Nowy, pływający bojowy wóz piechoty kryptonim Borsuk

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

Projekt został wybrany do dofinansowania przez NCBR w ramach konkursu nr 5/2014 w zakresie "badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa". Realizacja projektu znajduje się na etapie Projektu Wstępnego. Opóźnienie w projekcie w stosunku do pierwotnej umowy szacowane jest przez MON na 18 miesięcy, a jego najważniejszymi przyczynami są:

„Rozpoczęcia realizacji projektu przez NCBR w 2013 r. bez podstaw merytorycznych w postaci zatwierdzonych WZTT.
Objęcie projektu formalnym nadzorem Koordynatora z MON w czerwcu 2015 roku.
Realizację projektu rozpoczęto w trakcie początkowej fazy analityczno-koncepcyjnej dla bojowych wozów piechoty na podwoziu UMPG kr. Borsuk.
Opóźnionego zakończenia fazy analityczno-koncepcyjnej związanej z długotrwałym procesem kwalifikowania w MON zadania do obszaru podstawowego interesu bezpieczeństwa państwa (PIBP), co spowodowało, że zatwierdzone WZTT przekazano Wykonawcy w październiku 2016 roku”.
Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 24 października 2014 roku.
Wykonawca: Konsorcjum – lider Huta Stalowa Wola S.A.
Początkowy termin zakończenia: 23 października 2019 roku.
Teoretyczny aktualny termin zakończenia: 23 kwietnia 2021 roku (wynikający z opóźnienia podanego przez MON).
Opóźnienie: 18 miesięcy.
Początkowa wartość projektu: 75 mln PLN (w tym 62 mln PLN dofinansowania).
Wykonanie finansowe: 89% (wg. danych MON nie potwierdzonych przez NCBR).
Pozostali uczestnicy konsorcjum

Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne S.A., Wojskowe Zakłady Elektroniczne S.A., Wojskowe Zakłady Inżynieryjne S.A., Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej, Wojskowa Akademia Techniczna, Akademia Obrony Narodowej, Politechnika Warszawska, Ośrodek Badawczo Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych OBRUM i Rosomak S.A.

Założenia

Celem projektu jest pozyskanie nowego bojowego wozu piechoty (BWP) charakteryzującego się zdolnością pokonywania szerokich przeszkód wodnych pływaniem, dużą manewrowością oraz zdolnością do działania w różnych warunkach terenowych i klimatycznych oraz transportowalnością. Konstrukcja nowego BWP powinna zapewnić możliwość transportu drużyny piechoty oraz zabudowy systemu uzbrojenia zasadniczego z armatą kalibru od 30 do 40 mm zintegrowanego z ppk Spike.

Główne etapy (wg pierwotnych wymagań konkursu 5/2014 zakładających wykonanie projektu przez 36 miesięcy. Do wiadomości publicznej nie podano podziału na etapy przyjętego ostatecznie w umowie, w której czas realizacji projektu wydłużono do 60 miesięcy):

Etap I. Opracowanie i uzgodnienie projektu Założeń Taktyczno-Technicznych (ZTT).
Etap II. Opracowanie projektu koncepcyjnego wykonanie modelu platformy sprawdzenie podstawowych wymagań funkcjonalnych.
Etap III. Wykonanie prototypu i integracja z wieżą bezzałogową (zakup gotowej wieży bezzałogowej).
Etap IV. Opracowanie i uzgodnienie projektu Programu Badań.
Etap V. Przeprowadzenie badań kwalifikacyjnych.
Etap VI. Wykonanie dokumentacji konstrukcyjnej (w tym dokumentacji do produkcji seryjnej) i eksploatacyjnej.
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt jest realizowany w ramach PMT w zakresie programu operacyjnego „Modernizacja Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych”. Jego rezultatem ma być opracowanie nowych bojowych wozów piechoty, które zastąpią obecnie eksploatowane przez Wojska Lądowe BWP-1 (na stanie ok. 1268 egzemplarzy wg. danych z Military Balance 2017). BWP-1 to wozy już wyeksploatowane i przestarzałe, mimo to nadal stanowią podstawowe wyposażenie polskich batalionów zmechanizowanych.

Wóz Wsparcia Bezpośredniego kryptonim Gepard

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

Projekt został wybrany do dofinansowania przez NCBR w ramach konkursu nr 4/2013 w zakresie "badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa". Realizacja projektu znajduje się na etapie Określenia założeń do projektowania. Opóźnienie w projekcie w stosunku do pierwotnej umowy szacowane jest przez MON na 24 miesiące, a jego najważniejszymi przyczynami są:

„Rozpoczęcia realizacji projektu przez NCBR w 2013 r. bez podstaw merytorycznych w postaci zatwierdzonych WZTT i w sytuacji początkowej realizacji etapu fazy analityczno-koncepcyjnej.
Objęcie projektu formalnym nadzorem Koordynatora z MON w kwietniu 2015 roku.
Redefiniowanie w 2016 roku Wymagań Operacyjnych (WO) i konieczność częściowego powtórzenia fazy analityczno-koncepcyjnej oraz aktualizacji przez Wykonawcę dokumentów w odniesieniu do redefiniowanych WO”.
Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 23 grudnia 2013 roku.
Wykonawca: Konsorcjum – lider Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych OBRUM Sp. z o.o.
Początkowy termin zakończenia: 22 grudnia 2018 roku.
Teoretyczny aktualny termin zakończenia: 22 grudnia 2020 roku (wynikający z opóźnienia podanego przez MON).
Opóźnienie: 24 miesiące.
Początkowa wartość projektu: 100 mln PLN.
Wykonanie finansowe: 32% (wg. danych MON nie potwierdzonych przez NCBR).
Pozostali uczestnicy konsorcjum

PIT-RADWAR S.A., Wojskowa Akademia Techniczna, Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej.

Założenia (konkursowe przed redefinicją Wymagań Operacyjnych)

Celem projektu jest opracowanie, wdrożenie i przeprowadzenie badań prototypu Wozu Wsparcia Bezpośredniego (WWB) z wieżą uzbrojoną w armatę kalibru 120 mm na amunicję standardu NATO z automatem ładowania, umieszczonym w tylnej części. Podwozie bazowe WWB wg. projektu stanowić będzie Uniwersalna Modułowa Platforma Gąsienicowa (UMPG).

Główne etapy (wg pierwotnych wymagań konkursu 4/2013 zakładających wykonanie projektu w czasie 42 miesięcy, przed redefinicją Wymagań Operacyjnych):

Etap I. Opracowanie i uzgodnienie projektu Założeń Taktyczno-Technicznych (ZTT).
Etap II. Opracowanie projektu koncepcyjnego wykonanie modelu platformy sprawdzenie podstawowych wymagań funkcjonalnych.
Etap III. Wykonanie prototypu i integracja z wieżą.
Etap IV. Opracowanie i uzgodnienie projektu Programu Badań.
Etap V. Przeprowadzenie badań kwalifikacyjnych.
Etap VI. Wykonanie dokumentacji konstrukcyjnej (w tym dokumentacji do produkcji seryjnej) i eksploatacyjnej.
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt jest realizowany w ramach PMT w zakresie programu operacyjnego „Modernizacja Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych”. Jego rezultatem ma być opracowanie wozów wsparcia bezpośredniego, które zastąpią obecnie eksploatowane przez Wojska Lądowe czołgi T-72 (na stanie ok. 505 egzemplarzy wg. danych z Military Balance 2017) oraz czołgi PT-91 Twardy (ok. 233 egzemplarzy).

Nowy kołowy transporter opancerzony (NKTO)

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

Projekt został wybrany do dofinansowania przez NCBR w ramach konkursu nr 4/2013 w zakresie "badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa". Realizacja projektu została wstrzymana w fazie koncepcji. Opóźnienie w projekcie w stosunku do pierwotnej umowy szacowane jest przez MON na 40 miesięcy, a jego najważniejszymi przyczynami są:

„Projekt uruchomiony w NCBR w 2013 r. na wniosek MON poza Programem Operacyjnym, bez podstaw merytorycznych w postaci WZTT.
NCBR wstrzymało finansowanie projektu do czasu wypracowania w MON (SG WP) stanowiska o celowości realizacji projektu”.
Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 23 grudnia 2013 roku.
Wykonawca: Konsorcjum – lider Rosomak S.A.
Początkowy termin zakończenia: 23 października 2019 roku.
Teoretyczny aktualny termin zakończenia: 23 luty 2023 roku (wynikający z opóźnienia podanego przez MON). Realizację projektu wstrzymano.
Opóźnienie: 40 miesięcy.
Początkowa wartość projektu: 55,5 mln PLN (w tym dofinansowanie 45,3 mln PLN).
Wykonanie finansowe: 7% (wg. danych MON nie potwierdzonych przez NCBR). Dalsze finansowanie wstrzymane.
Pozostali uczestnicy konsorcjum

Huta Stalowa Wola S.A., Polski Holding Obronny Sp. z o.o., Wojskowe Zakłady Inżynieryjne S.A., Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne S.A., Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej

Założenia (konkursowe)

Celem projektu było zbudowanie nowoczesnej kołowej platformy opancerzonej z napędem w konfiguracji 8x8 (z napędem na wszystkie koła), z możliwym wariantem wykonania 6x6 (z napędem na wszystkie koła). Pojazd w wersji bojowej miał posiadać możliwość zainstalowania wieży bezzałogowej ZSSW oraz transportu drużyny zmechanizowanej/zmotoryzowanej.

Główne etapy (wg pierwotnych wymagań konkursu 4/2013 zakładających wykonanie projektu w czasie 36 miesięcy):

Etap I. Opracowanie i uzgodnienie projektu Założeń Taktyczno-Technicznych (ZTT).
Etap II. Opracowanie projektu koncepcyjnego wykonanie modelu platformy sprawdzenie podstawowych wymagań funkcjonalnych.
Etap III. Wykonanie prototypu.
Etap IV. Opracowanie i uzgodnienie projektu Programu Badań.
Etap V. Przeprowadzenie badań kwalifikacyjnych.
Etap VI. Wykonanie dokumentacji konstrukcyjnej (w tym dokumentacji do produkcji seryjnej) i eksploatacyjnej.
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt realizowany poza programem operacyjnym „Modernizacja Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych”. Jego rezultatem miło być opracowanie nowej platformy kołowych transporterów opancerzonych, które mogłyby być w przyszłości produkowane zamiast KTO Rosomak z pełnymi prawami do modyfikacji i eksportu (w przypadku KTO Rosomak do produkcji w Polsce, wykonywania modyfikacji i eksportu wymagane są stosowne licencje).

Nowy lekki opancerzony transporter rozpoznawczy LOTR

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

Projekt został wybrany do dofinansowania przez NCBR w ramach konkursu nr 4/2013 w zakresie "badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa". Realizacja projektu znajduje się na etapie określenia założeń do projektowania. Opóźnienie w projekcie w stosunku do pierwotnej umowy szacowane jest przez MON na 34 miesiące (obecnie opóźnienie wynosi 6 miesięcy w stosunku do aneksu nr 3), a jego najważniejszymi przyczynami są:

„Rozpoczęcia realizacji projektu przez NCBR na podstawie wniosku MON w 2013 r. bez zatwierdzonych WZTT i w sytuacji realizacji dopiero początkowej fazy analityczno-koncepcyjnej.
Objęcie projektu formalnym nadzorem Koordynatora z MON w grudniu 2014 roku.
Opóźnione zakończenie fazy analityczno-koncepcyjnej związanej z długotrwałym procesem kwalifikowania w MON zadania do obszaru podstawowego interesu bezpieczeństwa państwa (PIBP), co spowodowało, że zatwierdzone WZTT przekazano Wykonawcy w marcu 2016 roku”.
Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 23 grudnia 2013 roku.
Wykonawca: Konsorcjum – lider AMZ- KUTNO Sp. z o.o.
Początkowy termin zakończenia: 22 grudnia 2016 roku.
Teoretyczny aktualny termin zakończenia: 22 października 2019 roku (wynikający z opóźnienia podanego przez MON).
Opóźnienie: 34 miesiące.
Początkowa wartość projektu: 28,9 mln PLN (w tym dofinansowanie 26 mln PLN).
Wykonanie finansowe: 80% (wg. danych MON nie potwierdzonych przez NCBR).
Pozostali uczestnicy konsorcjum

Wojskowy Instytut Chemii i Radiometrii, Wojskowy Instytut Łączności, Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia.

Założenia (konkursowe)

Celem projektu jest pozyskanie pływającego pojazdu kołowego dwu-trzy osiowego (z dostępnych danych wynika, że przyjęto układ napędu 4x4) z niezależnym zawieszeniem oraz napędem na wszystkie koła.

Główne etapy (wg pierwotnych wymagań konkursu 4/2013 zakładających wykonanie projektu w czasie 36 miesięcy):

Etap I. Opracowanie i uzgodnienie projektu Założeń Taktyczno-Technicznych (ZTT).
Etap II. Opracowanie projektu koncepcyjnego wykonanie modelu platformy sprawdzenie podstawowych wymagań funkcjonalnych.
Etap III. Wykonanie prototypu i integracja z systemami.
Etap IV. Opracowanie i uzgodnienie projektu Programu Badań.
Etap V. Przeprowadzenie badań kwalifikacyjnych.
Etap VI. Wykonanie dokumentacji konstrukcyjnej (w tym dokumentacji do produkcji seryjnej) i eksploatacyjnej.
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt jest realizowany w ramach PMT w zakresie programu operacyjnego „Rozpoznanie patrolowe”. Jego rezultatem ma być opracowanie lekkiego opancerzonego transportera rozpoznawczego kryptonim Kleszcz, który zastąpi obecnie eksploatowane przez Wojska Lądowe wozy BRDM-2 (na stanie ok. 237 egzemplarzy wg. danych z Military Balance 2017).

Dywizjonowy moduł ogniowy 155 mm armatohaubic samobieżnych kryptonim Kryl

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

Projekt został wybrany do dofinansowania przez NCBR w ramach konkursu nr 1/2011 w zakresie "badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa". Realizacja projektu znajduje się w fazie opracowania koncepcji systemu, w tym: opracowanie Projektu Koncepcyjnego, Analizy Techniczno-Ekonomicznej i projektu ZTT. Opóźnienie w projekcie w stosunku do pierwotnej umowy szacowane jest przez MON na 56 miesięcy, a jego najważniejszą przyczyną jest „nieakceptowalna, niska staranność i jakość przygotowanych przez Wykonawcę dokumentów merytorycznych. Powoduje to brak możliwości ich akceptacji przez Zespół Nadzorujący NCBR oraz przez resort obrony narodowej, a w konsekwencji uniemożliwia to realizację kolejnych etapów projektu”.

Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 28 grudnia 2011 roku.
Wykonawca: Konsorcjum – lider Huta Stalowa Wola S.A.
Początkowy termin zakończenia: 27 grudnia 2015 roku.
Teoretyczny aktualny termin zakończenia: 27 sierpnia 2020 roku (wynikający z opóźnienia podanego przez MON).
Opóźnienie: 56 miesięcy.
Początkowa wartość projektu: 28,2 mln PLN (w tym dofinansowanie 28,2 mln PLN).
Wykonanie finansowe: 90% (wg. danych MON nie potwierdzonych przez NCBR).
Pozostali uczestnicy konsorcjum

Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej, Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia, Wojskowa Akademia Techniczna, WB Electronics S.A.; JELCZ Sp z o.o., AMZ-Kutno Sp z o.o.

KrylnaMSPO14fotMC

Choć premiera armatohaubicy Kryl miała miejsce podczas kieleckiego MSPO w 2014 roku, to do dziś projekt ten nie jest zakończony. Fot. Mariusz Cielma/Dziennik Zbrojny

Założenia

Celem projektu jest pozyskanie dla SZ RP dywizjonowego modułu ogniowego 155 mm armatohaubic samobieżnych na podwoziu kołowym.

Główne etapy (wg pierwotnych wymagań konkursu 1/2011 zakładających wykonanie projektu w czasie 48 miesięcy):

Etap I. Opracowanie projektu koncepcyjnego, analizy techniczno-ekonomicznej, projektu, Założeń Taktyczno-Technicznych do realizacji pracy rozwojowej (programu strategicznego).
Etap II. Opracowanie prototypu 155 mm haubicy samobieżnej na podwoziu kołowym.
Etap III. Przeprowadzenie badań wstępnych i kwalifikacyjnych, opracowanie dokumentacji do produkcji seryjnej.
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt jest realizowany poza programami operacyjnymi PMT. Jego rezultatem ma być opracowanie dywizjonowego modułu ogniowego 155 mm armatohaubic samobieżnych kryptonim Kryl, który zastąpi obecnie eksploatowane przez Wojska Lądowe samobieżne armatohaubice Dana (na stanie ok. 111 egzemplarzy wg. danych z Military Balance 2017).

Zdalnie sterowany system wieżowy 30 mm ZSSW-30

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

Praca rozwojowa finansowana z PMT i nadzorowana przez Inspektorat Uzbrojenia. Realizacja projektu znajduje się w fazie projektu technicznego i badania prototypu. Opóźnienie w projekcie w stosunku do pierwotnej umowy szacowane jest przez MON na 13 miesięcy, a jego najważniejszymi przyczynami są:

„Nieprzewidziane trudności techniczne związane z integracją elementów systemu kierowania ogniem i systemu ogniowego.
Wydłużenie czasu realizacji badań spowodowane koniecznością rozszerzenia badań trwałościowo-niezawodnościowych.
Decyzja o wprowadzeniu na etapie badań wstępnych nowoopracowanych polskich przyrządów obserwacyjno-celowniczych (polonizacja SpW)”.
Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 29 marca 2013 roku.
Wykonawca: Konsorcjum – Huta Stalowa Wola S.A. i WB Electronics S.A.
Początkowy termin zakończenia: 30 listopada 2016 roku (podawany przez IU w sierpniu 2015 roku)*.
Aktualny termin zakończenia: 30 grudnia 2017 roku (wynikający z opóźnienia podanego przez MON). Na pytanie redakcji o zakończenie realizacji tego projektu, IU odpowiedział (14 kwietnia br.), że planowany termin to IV kwartał 2017 roku.
Opóźnienie: 13 miesięcy*.
Wartość projektu: ok. 88 mln PLN (po aneksie nr 2).
Wykonanie finansowe: 55%.
*) W odpowiedzi na interpelację podano 13 miesięczne opóźnienie projektu. Pierwotnie jednak mówiono o zakończeniu projektu w kwietniu 2015 roku, co oznaczałoby, że faktycznie jego realizacja opóźniona jest o 32 miesiące.

Rosomak z ZSSW-30

Jedne z pierwszych testów bezzałogowej wieży ZSSW-30 przeprowadzono 19 maja 2015 roku, kiedy też odbyła się publiczna prezentacja jej możliwości. Fot. Kadr z materiału „Naszaarmia.pl”.

Założenia

Celem projektu jest opracowanie prototypu i dokumentacji produkcyjnej zdalnie sterowanego systemu wieżowego kalibru 30 mm na potrzeby KTO Rosomak oraz nowych bojowych wozów piechoty kr. Borsuk. Podstawowe uzbrojenie wieży stanowi armata automatyczna ATK Mk44 Bushmaster II kalibru 30 mm. Dodatkowo wieża uzbrojona jest w karabin maszynowy UKM-2000C kalibru 7,62 mm oraz zdwojoną wyrzutnię przeciwpancernych pocisków kierowanych Rafael Spike-LR. ZSSW zintegrowany z KTO przeznaczony jest do zwalczania, niszczenia lub obezwładniania w różnych warunkach klimatycznych, niezależnie od pory doby celów lekko i silnie opancerzonych oraz innych obiektów przeciwnika, w tym jego infrastruktury oraz do wsparcia ogniowego pododdziałów w czasie prowadzenia działań bojowych.

Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt realizowany jest w ramach PMT w zakresie programu operacyjnego „Kołowe Transportery Opancerzone Rosomak”. Jego rezultatem ma być opracowanie wieży bezzałogowej na potrzeby KTO Rosomak (część wozów już wyprodukowano i oczekują na instalację wieży) oraz nowych bwp kr. Borsuk. Podpisany równolegle z umową na pracę rozwojową kontrakt ramowy na produkcję przewiduje dostawę 208 egzemplarzy wieży ZSSW-30, które mają zostać zainstalowane na podwoziu KTO Rosomak.

Mobilny zestaw radaru obrony przeciwlotniczej bliskiego zasięgu z nadajnikiem półprzewodnikowym kryptonim Bystra

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

Praca rozwojowa finansowana z PMT i nadzorowana przez Inspektorat Uzbrojenia. Realizacja projektu znajduje się w fazie projektu technicznego. Z wynikiem pozytywnym zakończono badania kwalifikacyjne prototypu. Opóźnienie w projekcie w stosunku do pierwotnej umowy szacowane jest przez MON na 33 miesiące, a jego najważniejszymi przyczynami są:

„Problemy techniczne prototypu ujawnione w trakcie badań wstępnych.
Warunki atmosferyczne mające wpływ na możliwość przeprowadzenia badań kwalifikacyjnych z udziałem środków latających.
Problemy w zapewnieniu amunicji moździerzowej 120 mm i w wydzieleniu poligonu do przeprowadzenia badań z udziałem artylerii”.
Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 2011 rok.
Wykonawca: PIT-RADWAR S.A.
Początkowy termin zakończenia: 31 października 2014 roku.
Aktualny termin zakończenia: 31 lipca 2017 roku.
Opóźnienie: 33 miesiące.
Wartość projektu: brak danych.
Wykonanie finansowe: 98%.
Bystra-fot.PIT-RADWAR S.A.

Prototyp stacji radiolokacyjnej Bystra zakończył już badania kwalifikacyjne z wynikiem pozytywnym, co daje nadzieję, że wkrótce podpisana zostanie umowa na produkcję seryjną. Fot. PIT-RADWAR S.A.

Założenia

Celem projektu jest opracowanie i przygotowanie do produkcji mobilnego zestawu radaru obrony przeciwlotniczej bliskiego zasięgu z nadajnikiem półprzewodnikowym kryptonim Bystra. Stacja ma zostać wyposażona w nowoczesną anteną aktywną AESA (Active Electronically Scanned Array), pracującą w paśmie C, z rozproszonym nadajnikiem półprzewodnikowym. Jej parametry techniczne mają umożliwiać wykrywanie szerokiego spektrum celów powietrznych, poczynając od samolotów oraz bezpilotowych aparatów latających UAV, po śmigłowce (również w zawisie, dzięki dodatkowej przystawce antenowej), pociski manewrujące, rakiety przeciwradarowe, a nawet pociski moździerzowe.

Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt realizowany jest w ramach PMT w zakresie programu operacyjnego „System obrony powietrznej”. Przed redefinicja PMT (w 2016 roku) planowano w latach 2018-2022 pozyskanie 19 stacji radiolokacyjnych Bystra (obecnie plany te są niejawne), które mają być elementem aktywnego rozpoznania radiolokacyjnego dla naziemnych systemów obrony przeciwlotniczej bliskiego zasięgu, takich jak zestawy Poprad i Pilica, realizujących osłonę przed środkami napadu powietrznego przeciwnika.

Zaawansowane Indywidualne Systemy Walki (ZISW) Tytan

Stan realizacji (wg. informacji przedstawionych w odpowiedzi na interpelację)

Praca rozwojowa finansowana z PMT i nadzorowana przez Inspektorat Uzbrojenia. Realizacja projektu znajduje się w fazie projektu technicznego. Opóźnienie w projekcie w stosunku do pierwotnej umowy szacowane jest przez MON na 25 miesięcy, a jego najważniejszą przyczyną jest „konieczność uwzględnienia zweryfikowanych wymagań SZ RP w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz ochrony balistycznej hełmu kuloodpornego wymusiła podpisanie aneksu do realizowanej umowy, w którym ustalono termin zakończenia pracy na listopad 2019 roku”.

Podstawowe informacje

Data rozpoczęcia projektu: 26 czerwca 2014 roku.
Wykonawca: Konsorcjum – lider Przemysłowe Centrum Optyki S.A.
Początkowy termin zakończenia: październik 2017 roku.
Aktualny termin zakończenia: listopad 2019 roku.
Opóźnienie: 25 miesięcy.
Początkowa wartość projektu: 89,96 mln PLN.
Wykonanie finansowe: 47%.
Pozostali uczestnicy konsorcjum

Polski Holding Obronny Sp. z o.o., PIT-RADWAR S.A., Fabryka Broni Łucznik-Radom Sp. z o.o., Maskpol S.A., WB Electronics S.A., MESKO S.A., ZM Dezamet S.A., RADMOR S.A., ZM Tarnów S.A, Wojskowa Akademia Techniczna, Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej oraz Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii.

Założenia

Celem projektu jest opracowanie i przygotowanie do produkcji Zaawansowanego Indywidualnego Systemu Walki (ZISW) Tytan. Zgodnie z pierwotnymi wymaganiami ZISW Tytan składać się miał z sześciu podsystemów: systemu uzbrojenia, systemu C4I (system dowodzenia i łączności), systemu obserwacji i rozpoznania, systemu ochrony, umundurowania i systemu przenoszenia. Składowe poszczególnych podsystemów miały być następujące:

podsystem uzbrojenia: karabinek samoczynny 5,56-mm, granatnik podwieszany 40-mm, pistolet wojskowy 9-mm, nóż-bagnet, nowe wzory amunicji strzeleckiej i do granatnika, granaty ręczne;
podsystem C4I: indywidualny komputer (rdzeń podsystemu) z oprogramowaniem wsparcia dowodzenia i nawigacją inercyjną, radiostacja indywidualna, system zasilania;
podsystem obserwacji i rozpoznania: celowniki (termowizyjne, noktowizyjne, kolimatory), wyświetlacz nahełmowy, system kamer;
podsystem ochrony: kamizelki ochronne w różnych konfiguracjach, hełm, maska przeciwgazowa, ochronniki;
podsystem umundurowania: ubiór bojowy w nowym kamuflażu, odzież termoaktywna;
podsystem przenoszenia: zasobniki, dodatkowe oporządzenie.
Znaczenie dla realizacji PMT

Projekt realizowany jest w ramach PMT w zakresie programu operacyjnego „Indywidualne wyposażenie i uzbrojenie żołnierza – Tytan”. Podpisany równolegle z umową na pracę rozwojową kontrakt ramowy na produkcję przewiduje dostawę od 2018 roku 11,7 tys. zestawów ZISW Tytan. Obecne plany Inspektoratu Uzbrojenia zakładają rozpoczęcie produkcji w 2020 roku.

ZISW Tytan fot. PHO

Wprowadzenie w 2016 roku przez MON zmiana wymagań w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz ochrony balistycznej hełmu doprowadziła do przesunięcia terminu zakończenia pracy rozwojowej ZISW Tytan aż o 2 lata. Fot. PHO Sp. z o.o.

Podsumowanie

W udzielonej przez wiceministra Kownackiego odpowiedzi na interpelację napisano dodatkowo, że w zakresie prac rozwojowych dotyczących opracowania radaru P-18PL, systemu radiolokacji pasywnej PET/PCL oraz radaru dla ZROP-KZ Narew, „aktualnie w resorcie obrony narodowej podjęte zostały działania naprawcze zmierzające do procedowania wszystkich prac tego typu w oparciu o obowiązujące uwarunkowania prawne, mające w finale doprowadzić do pozyskania sprzętu wojskowego odpowiadającego oczekiwaniom i wymaganiom SZ RP, a nie możliwościom czy interesom potencjalnego wykonawcy lub producenta. W tym celu opracowane zostały WZTT precyzujące szczegółowo wymagania stawiane przez SZ RP. Obecnie trwa proces ich uzgodnień. Zatwierdzenie WZTT umożliwi realizację poszczególnych projektów zgodnie z oczekiwaniami SZ RP jak i procedurami obowiązującymi w resorcie ON”.

Opisany powyżej stan realizacji prac rozwojowych, z których większość ma istotne znaczenie dla osiągnięcia celów PMT nie napawa optymizmem. Wszystkie projekty są bowiem opóźnione od 8 miesięcy, aż do rekordowych 56 miesięcy w przypadku armatohabic Kryl. Przyczyny opóźnień są różne i wynikają z nieterminowego lub niezgodnego z wymaganiami wykonywania projektów przez wykonawców, ale niepokojąco często także z przyczyn zależnych od zamawiającego. Mowa tu o nieprzekazywaniu wykonawcom na czas stosownych wymagań lub zmianie tych wymagań już w trakcie realizacji projektów. Jak destrukcyjnie na harmonogramy realizacji projektów wpływają takie zmiany widać choćby po takich projektach jak opracowanie WWB Gepard, czy ZISW Tytan, gdzie redefinicja wymagań spowodowała wydłużenie czasu realizacji o ok. 2 lata.

Odnosząc się do przebiegu wykonania wybranych projektów, warto zwrócić uwagę na projekt opracowania nowego bojowego wozu piechoty kr. Borsuk. Jak dotąd informowano, że jest on realizowany zgodnie z planem. Z odpowiedzi na interpelację dowiadujemy się jednak, że to priorytetowe zadanie (szef MON Antoni Macierewicz wskazał modernizację Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych jako jeden z pięciu najważniejszych priorytetów) jest niestety już opóźnione o ok. 1,5 roku. Jeszcze gorzej wygląda realizacja drugiego projektu dotyczącego modernizacji WPiZ, czyli opracowania WWB Gepard. Ze względu na priorytetowe znaczenie, oba te projekty (oraz projekt wieży bezzałogowej ZSSW-30) powinny zostać objęte szczególnym nadzorem ze strony resortu obrony narodowej i być może należy także zwiększyć poziom ich finansowania, o ile przełoży się to na przyśpieszenie prac, lub zminimalizowanie ryzyk, lub też pozwoli na osiągnięcie lepszych rezultatów.

Warto także zwrócić uwagę na zawieszenie realizacji pracy rozwojowej dotyczącej opracowania nowego kołowego transportera opancerzonego NKTO. Rezygnacja z tego projektu spowoduje, że za kilka lat ponownie będzie istniała konieczność negocjacji z fińską firmą Patria licencji na produkcję i modyfikacje KTO Rosomak. Jednocześnie można mieć wrażenie, że łatwiej jest uruchomić realizację projektu rozwojowego, niż ją w uzasadnionych przypadkach przerwać.

Zdziwienie może budzić także poziom zrealizowanych wydatków w projekcie związanym z opracowaniem nowego lekkiego opancerzonego transportera rozpoznawczego kr. Kleszcz. Choć znajduje się on na bardzo wczesnym etapie realizacji, wykonawcy przekazano już 80% zaplanowanych na ten cel środków.

Oceniając przebieg i rezultaty opisanych powyżej projektów wydaje się, że cały system zlecania, monitorowania i finansowania badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa jest nieefektywny i powinien zostać zreformowany. Można także zwrócić uwagę, że prace rozwojowe zlecane i nadzorowane bezpośrednio przez Inspektorat Uzbrojenia przebiegają sprawniej, niż te wykonywane za pośrednictwem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Zdaniem autora za często zleca się prace rozwojowe na sprzęt wojskowy który na świecie został już opracowany, a za rzadko korzysta się z pozyskiwania gotowych technologii, co mogłoby znacząco przyśpieszyć realizację projektów i jednocześnie obniżyć ryzyko ich niepowodzenia (gotowe technologie próbuje się nabywać jedynie w ramach offsetu). Oczywiście to będzie więcej kosztowało i może wiązać się z ograniczeniami eksportowymi, ale czy Polskę stać na finansowanie projektów które ciągną się latami i nie kończą się wdrożeniem do produkcji?

Jak dostrzega samo kierownictwo Ministerstwa Obrony Narodowej w zakresie realizacji prac rozwojowych konieczne jest pilne podjęcie działań naprawczych, ale nie powinno się ich ograniczać tylko do pierwszych z trzech opisanych projektów. Wydatki na badania naukowe i prace rozwojowe zgodnie z wymaganiami określonymi w art.7 ust. 3b ustawy z dnia 25 maja 2001 roku „o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP” stanowią 2,5% łącznych wydatków na obronność w danym roku. W 2017 roku na ten cel planuje się przeznaczyć kwotę 928,8 mln PLN. To istotne środki finansowe i byłoby dobrze, aby zostały efektywnie wykorzystane.

Tomasz Dmitruk"

Źródło: http://dziennikzbrojny.pl/artykuly/art, ... ozwojowych
misiekuba
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 534
Dołączył(a): 18 lis 2004, o 12:14
Lokalizacja: Piernikowo

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez mjacenty » 5 gru 2017, o 12:08

Misekuba litości.
Wszyscy zainteresowani już to czytali . Nie zapychaj forum .
mjacenty
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 2294
Dołączył(a): 20 mar 2014, o 18:49

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez misiekuba » 6 gru 2017, o 01:03

Czy ktoś z Was jest wstanie powiedzieć jaka jest obecnie obowiązująca koncepcja co do rakiet dla OPL?
Przemysł oferował się z wydłużoną wersją Pioruna, roboczo nazywaną PK-6.
Ostatnio minister Macierewicz sugerował, że rozmawiamy o zakupie CAMM/CAMM-ER, kto wie może w ramach licencji produkcyjnej.
Podobno Polska prowadziła też rozmowy nad koprodukcją i finalnym montażem rakiet PAC-2 GEM-T http://dziennikzbrojny.pl/aktualnosci/n ... y-w-polsce
Z drugiej jednak strony mamy iść w produkcję SkyCeptorów. Swego czasu spekulowano również, że miałaby powstać także wersja SkyCeptora o skróconym zasięgu. Najpewniej coś pomiędzy PK-6 a EAMM-ER.

Żeby tego było mało, MON podobno stara się pozyskać nie tylko licencje produkcyjne, ale także poszczególne technologie:
Dyrektor Biura do Spraw Umów Offsetowych MON Stanisław Butlak: „(...) obszar C. To są rakiety, poczynając od napędu rakietowego, a kończąc na elektronicznym układzie sterowania. Chcemy pozyskać te zdolności, ale nie tylko w tych rakietach, które będą, czyli PAC 2 GEM-T i PAC 3 MSE, ale również do przyszłych, które chcemy produkować. To są tzw. rakiety nisko kosztowe. Tu wchodzą w grę różne typy, m.in. rakiety Sztunder. Chcemy tutaj również pozyskać zdolności z myślą o systemie krótkiego zasięgu „Narew”. Te pozostałe niezbędne założenia właśnie to obejmują.”
Źródło: http://orka.sejm.gov.pl/zapisy8.nsf/0/8 ... 100008.pdf

Z jednej strony mamy PK-6 czyli produkt całkowicie polski, będący rozwinięciem posiadanych i w pełni wdrożonych rozwiązań. Ale czy w ogóle coś się z tym dzieje, czy skończyło się tylko na planach?
Z drugiej strony mówi się o polonizacji obcych rozwiązań PAC-2 GEM-T, SkyCeptor czyli głęboko przebudowany wariant Stunnera i najpewniej również CAMM/CAMM-ER.
Z trzeciej strony wspomina się także o transferze poszczególnych technologii, co należy interpretować jako chęć budowy własnych pocisków, będących mariażem obcych technologii i polskiego B+R.

To jednak oznacza, że mając dwie wersje CAMM’ów, trzy typy pocisków do Patriota (PAC2, SkyCeptor i SkyCeptor Short Range) oraz PK-6, mówimy już o produkcji 6 typów rakiet i rozwoju kolejnych. I to wszystko w kraju, który jak dotąd za największe osiągnięcie w dziedzinie broni rakietowej uznaje Pioruna.
Czy to aby nie za ambitnie?
Czy wiecie, które z tych projektów są tak naprawdę realne? A może wiecie o jakiś innych, które są rozważane?

Na koniec jeszcze raz odwołam się do treści cytowanego przeze mnie stenogramu. Rząd wyznaczył 69 technologii możliwych do transferu w ramach offsetu, z czego 12 uznał za krytyczne. Owe 12 chcemy pozyskać musowo, a z pozostałych, jeśli ponoć pozyskamy 50% to będzie ok. Łącznie dawałoby to jednak aż 40 technologii przemysłowych do wdrożenia. Każda z nich to osobny duży projekt. Najbardziej wymagające będą oznaczały konieczność budowy całych nowych fabryk! A to wszystko tylko w ramach jednego programu. A obok Wisły, są przecież jeszcze: HIMARS, Orka, Kruk i kilka innych, które również będą wymagały otwarcia nowych frontów.
I to wszystko w kraju, w którym krajowy przemysł notuje nawet po kilka lat spóźnienia przy najważniejszym z jego perspektywy projekcie, budowy obrony krótkiego zasięgu.
Czy my naprawdę wiemy na co się porywamy?
misiekuba
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 534
Dołączył(a): 18 lis 2004, o 12:14
Lokalizacja: Piernikowo

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez mjacenty » 6 gru 2017, o 01:24

Kolego traktuj słowa Antoniego jak obietnice Mistrala za 1 $ .
Chłop słowa prawdy nie powiedział, a ty łykasz wszystko jak pelikan .
Jeśli Antoni , czy inny w-ce MON mówi, to znaczy że.......mówi .
Spoko , luz . Piwko , chipsy .
Generalnie nie będzie niczego , co nie powstanie w polskich fabrykach . Byle do następnych wyborów.
Może ktoś napuści Antoniego lub jego następce na polski pocisk PK-6 , ale to nie jest zbyt realne.
Tak polecam piwko , fotel i patrzeć .
mjacenty
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 2294
Dołączył(a): 20 mar 2014, o 18:49

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez misiekuba » 6 gru 2017, o 12:20

mjacenty napisał(a):Kolego traktuj słowa Antoniego jak obietnice Mistrala za 1 $ .
Chłop słowa prawdy nie powiedział, a ty łykasz wszystko jak pelikan .
Jeśli Antoni , czy inny w-ce MON mówi, to znaczy że.......mówi .
Spoko , luz . Piwko , chipsy .
Generalnie nie będzie niczego , co nie powstanie w polskich fabrykach . Byle do następnych wyborów.
Może ktoś napuści Antoniego lub jego następce na polski pocisk PK-6 , ale to nie jest zbyt realne.
Tak polecam piwko , fotel i patrzeć .


Hej!

Myślę, że o tym temacie możnaby rozpisać się naprawdę długo i szeroko, ale ja dziś tylko w przelocie, więc postaram się zwięźle. Kolego mjacenty, jeśli wierzysz, że to minister Macierewicz odpowiada za powodzenie programów zbrojeniowych, to kto tu łyka wszystko jak pelikan, ja się pytam?
Generalnie problem jest dużo szerszy i choćby dlatego nie odpowiada za niego wyłącznie AM. Zapewniam Cię, że programy modernizacyjne mają dla obecnie rządzących szerszy kontekst niż tylko wpisujący się w szeroko rozumiane bezpieczeństwo.

Tak się składa, że jakiś czas temu rozmawiałem ze swoim dawnym kumplem przy piwku, o problemach stojących przed rozwojem polskiej gospodarki. Nadmienię tylko, że dziś ten kumpel jest jednym z wiceministrów w resortach gospodarczych. Jego diagnoza była następująca.
Polska znajduje się w tak zwanej pułapce średniego dochodu. Nasz przemysł konkuruje niskimi kosztami pracy, więc nie ma bodźców do rozwoju wyższych technologii. Stąd np. mocne podniesienie płacy minimalnej za czasu PiS-u. Generalnie możnaby rozpisywać się o problemie jeszcze długo.
Fakty są jednak takie, że diagnoza mojego znajomego zdaje się rezonować także w słowach i gestach innych członków tej ekipy rządzącej. A według założeń/przemyśleń ucieczką z owej pułapki jest ponoć pójście ścieżką Japonii lub Chin. Najpierw licencje i kooperacja, potem własne innowacje.

Jeszcze jeden fakt, budżet Polski na 2018 to niespełna 400 miliardów złotych. Budżet MON-u to ponad 40 miliardów złotych. A to oznacza, że więcej niż 10 groszy z każdej wydanej złotówki wędruje na wojsko. A kierunek zmian jest taki, aby tych pieniędzy było jeszcze więcej.

Nie wiem czy zwróciliście uwagę, ale obecny rząd po dojściu do władzy miał kilka ambitnych planów, między innymi budowę polskiego samochodu elektrycznego. Niestety odbił się od trudności jakie ma każdy kto zaczyna budowę czegokolwiek greenfield. Dlatego projekt wyhamował i dlatego moim zdaniem, obecnie za najciekawsze i najbardziej perspektywiczne można uważać transfery technologii wraz ze wsparciem na etapie wdrożenia. Bo to niesie ze sobą największą szansę powodzenia. Więc jeśli mnie pytasz o to czy wierzę, że będzie w Polsce nowy sprzęt, to tak wierzę, bo nie tylko AM o tym decyduje.

Obecny rząd patrzy bowiem na sprawę nie tylko w wymiarze bezpieczeństwa, ale również w wymiarze inwestycyjnym. I mają trochę racji. Aby czuć się mniej więcej bezpiecznie musimy wydawać naprawdę sporo, przez najbliższe 30-40 lat. Pytanie pierwsze brzmi więc, komu będziemy płacić. Polakom czy firmom z zagranicy. Jeśli stworzymy warunki, aby te pieniądze krążyły w naszej gospodarce, to nasza gospodarka będzie się dzięki temu rozkręcać. A kto wie, może za czas jakiś zaczniemy też sprzedawać wytwory polskiej myśli technicznej zagranicę.

W przeciwnym razie przez kolejne dekady pieniądze będą od nas tylko wypływały.
misiekuba
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 534
Dołączył(a): 18 lis 2004, o 12:14
Lokalizacja: Piernikowo

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez Razparuk » 6 gru 2017, o 17:37

Kazdy ma kumpli...i jakieś info. W OPL aby usystematyzować:
-Błyskawica program zamknieto na potwierdzeniu możliwości wykonania w kraju stopnia napędowego,kontenerów,systemów wstępnego wskazania celu z aparatowni wyrzutni. "Zapomniano" zrobić całego trudniejszego kawałka rakiety dla 9K33 czyli członu beznapędowego z całą aparaturą,głowicą,systemem odzewowym-WŁASNYM nie z 9M33x itd,itp.. W skrócie NIE MAMY i nie bedziemy mieć własnej rakiety-następcy efektorów dla OS,Loar 2/Sopli, polskiego "pancira" itd,itp... Po zakończeniu resursów obecnych efektorów zacznie sie paniczne szukanie z presją czasu - czytaj drogo i c h u j wie co...T-382,VT-1...CAMM na bogato?
-PK-6 leży,kwiczy na teraz nasi nie potrafią skończyć etapu zintegrowania całej rakiety z kontenerem,wzbudzeniem-przechwyceniem naprowadzania po starcie. AMEN. Pomoc Łucza jest...dziwna. Nic wiecej nie napisze. :-X
-Narew będzie robiona na EMADS...przyczyny są wiadome USA rozbimbały nam finansowo PMT 1etapem Wisły...co było do przewidzenia. Problemem z MBDA jest pewna rozlazłość decyzyjna oraz spore parcie na "rewanż" za przekazanie /tutaj mówimy o faktycznej działalności/ technologii rakiet...nie zdziwię się jakimś kontraktem dla UK w dronach a dla Włoch śmiglaki itd....
-Wisła...szkoda gadać. Wszystko już tutaj napisano łacznie z dziwnym otoczeniem MAM przez jawnych lobbystów USA w randze wiceministrów...mamy efekt gównoburzy po usłyszeniu ceny.
-
Avatar użytkownika
Razparuk
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 1773
Dołączył(a): 26 lut 2005, o 21:53

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez misiekuba » 1 sty 2018, o 12:30

Hej!

Pewnie to głupie, ale i tak chcę zapytać. Kojarzycie pewnie włoską armatę OTO Melara 76 mm. Ma ją na wyposażeniu także nasza MW. Armaty te mogą strzelać nawet na kilkadziesiąt kilometrów, co sugeruje iż, pociski z niej wystrzelone mają naprawdę dużą energię kinetyczną. Swego czasu w RPA zamontowano ją na podwoziu kołowym Rooikata. Dlatego chciałem zapytać. Czy Waszym zdaniem, miałoby sens zamontowanie takiej armaty na jednej z odmian Borsuka? Pytam także dlatego, że Rosjanie na przykład na swoich BMP-3 stosują jeszcze większy kaliber, więc ich zdaniem musi być to uzasadnione.
misiekuba
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 534
Dołączył(a): 18 lis 2004, o 12:14
Lokalizacja: Piernikowo

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez pio » 1 sty 2018, o 15:08

misiekuba napisał(a):Pewnie to głupie, ale i tak chcę zapytać. Kojarzycie pewnie włoską armatę OTO Melara 76 mm. Ma ją na wyposażeniu także nasza MW. Armaty te mogą strzelać nawet na kilkadziesiąt kilometrów, co sugeruje iż, pociski z niej wystrzelone mają naprawdę dużą energię kinetyczną. Swego czasu w RPA zamontowano ją na podwoziu kołowym Rooikata. Dlatego chciałem zapytać. Czy Waszym zdaniem, miałoby sens zamontowanie takiej armaty na jednej z odmian Borsuka?


Nie ma u nas żadnego sensu. Dla SANDF głównym przeciwnikiem w broni pancernej są czołgi I generacji (rodzina T-54 + T-62), a w ich wypadku amunicja kalibru 76 mm jest wystarczająco skuteczna, a przy tym w pojeździe mieści się więcej pocisków niż w przypadku kalibru 105 mm.

Pytam także dlatego, że Rosjanie na przykład na swoich BMP-3 stosują jeszcze większy kaliber, więc ich zdaniem musi być to uzasadnione.


2A70 został zaprojektowany głównie jako wyrzutnia pocisków 9M117, a że przy tym może "utylizować" amunicję HE do T-55...
Niemniej sami Rosjanie wiedzą, że 2K23 (2A70 + 2A72) jest pomyłką, dlatego zaczęli wdrażać modernizację BMP-3, w której Bachcza jest zastępowana przez Epocha.
"Bez zgody ani państwo nie może egzystować, ani rodzina" - Ksenofont
"Honesta fama melior pecunia" - Publiusz Syrus
Avatar użytkownika
pio
Moderator
Moderator
 
Posty: 3098
Dołączył(a): 13 lut 2015, o 14:31

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez Thorwald » 2 sty 2018, o 01:58

http://www.leonardocompany.com/document ... 5_2013.pdf

Wersja z radarem kierowania ogniem i pociskami kierowanymi na zasadzie beam-riding w wiązce radarowej.
Ciekawe rozwiązanie VSHORAD bo pociski pewnie tańsze i skuteczniejsze niż Gromy (naprowadzane radarem i o zasięgu 8km - 16km, prędkość wystrzału 1200m/s, osiąga 5km w 5s), a mające większy zasięg i celność niż kolejne polskie modyfikacje ZU-23-2.
Thorwald
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 313
Dołączył(a): 25 lip 2016, o 19:06

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez obiekt172 » 2 sty 2018, o 09:10

pio napisał(a):Niemniej sami Rosjanie wiedzą, że 2K23 (2A70 + 2A72) jest pomyłką, dlatego zaczęli wdrażać modernizację BMP-3, w której Bachcza jest zastępowana przez Epocha.

Pomyłką jak pomyłka - wąskie gardło to ppk - korneta nie odpalisz
A rosyjskiego Spike LR nie ma...

Gdyby był to by był naprawdę potężny system...

Co do Darco - tak jakby go osadzić na kadłubie K9 to mógłby byc sensowny SPAAG
Ale znów wracamy do tematu - licencja koszty amunicji...

Boże lepiej stare S-60 przerobić (zasilanie) i wstawić do Loary (2x57mm)
Z nową ammo też będzie miał zasięg ponad to co oferuje Grom
Avatar użytkownika
obiekt172
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 3289
Dołączył(a): 6 lut 2010, o 22:42

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez Razparuk » 2 sty 2018, o 10:15

1xS60/po przeróbkach/ na "Loarze" i juz masz firepower ze mucha nie siada...:) To przecież skopiowany Bofors...problem to amunicja ale coś można wymyśleć,Dezamet nie jest tak tragiczny jak Meskozłom...
Avatar użytkownika
Razparuk
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 1773
Dołączył(a): 26 lut 2005, o 21:53

Re: Nad czym pracujemy??

Postprzez Szeryf » 2 sty 2018, o 10:52

A s60 moim zdaniem ma za małą szybkostrzelność i za duży odrzut jak na Loarę. 35mm było by pewnie najlepsze bo zasięg Loary lufowej powinien być ok 2,5 km a powyżej już Piorun... Loara to przecież ma być bezpośrednia ochrona zgrupowania/kolumny przed śmigłowcami, zwalczanie dronów i ponoć jakiś C-RAM.
Szeryf
Użytkownicy
Użytkownicy
 
Posty: 608
Dołączył(a): 25 sty 2016, o 15:15

Poprzednia stronaNastępna strona

Powrót do Przemysł zbrojeniowy

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość